Goed Nieuws op Social Meda
Photo by Polina Zimmerman from Pexels

Column

Verdwijnende huisvrouwen

Soms lees ik de titel van een artikel en neemt mijn fantasie het direct over. ‘De Nederlandse huisvrouw verdwijnt.’ Ik krijg direct een soort Thelma and Louise-achtige taferelen in mijn hoofd. Twee vrouwen die er vandoor gaan. Niet omdat zij een moord hebben gepleegd, maar omdat ze de afwas beu zijn. In het artikel staat dat er steeds minder huisvrouwen zijn. Dit heeft twee redenen.

De eerste is simpel: er werken steeds meer vrouwen. Van de tweede krijg ik jeuk. De huisvrouwen die nog bestaan noemen zichzelf thuisblijfvrouw, zorgmoeder of thuismanager. Thuisblijfvrouw? Alsof je van je man niet weg mag. Zorgmoeder? Alsof je overloopt van de zorgen. Thuismanager? Dat is hetzelfde als een stratenmaker een trottoir-manager noemen. Een prima beroep een chiquere naam geven.

Hysterisch wegmoffelen

Het feit, dat de huisvrouw uitsterft heeft te maken met verschillende invloeden. Vrouwen kunnen het niet, of vrouwen vinden het onbelangrijk. Ik ga voor mezelf na wat op mij van toepassing is. Kan ik het niet? Als ik de ramen zeem hou ik steevast meer strepen over als vlekken die er op stonden, en als ik de was doe verdwijnen er altijd meer sokken dan ik in de trommel deed. Yep, een dik vinkje dus bij de eerste stelling. Door naar de tweede stelling: vind ik het onbelangrijk? Tja, ik kan prima afdrogen met een gekreukelde theedoek en ik heb liever dat mijn dochter lekker kan schilderen dan dat ik hysterisch wegmoffel, omdat er toevallig bezoek zou kunnen aanbellen. In ons huis wordt geleefd en dat mag gezien worden. Dus ja, de tweede stelling klopt ook.

De thuismanager

Dit betekent trouwens absoluut niet dat ik geen groot respect heb voor de bestaande huisvrouw. Ik denk terug aan de tijd dat mijn meiden nog klein waren en ik ze ophaalde van een speeldate. Hoe doen ze dat toch, dacht ik dan? Een glimmende vloer, keurig opgeruimd aanrecht, geurend diner op het fornuis en mijn kleine terrorist die keurig op de bank zit. Ik herinner me die keer dat we een een verhelderend gesprekje hadden op de terugweg. “De mama van mijn vriendje vroeg wat jij voor werk deed? Ik zei mama is een krant.” Ik verslik me bijna in mijn koffie to go. “Zijn mama is thuismanager. Weet je wat dat is?” Ik schud mijn hoofd, niet omdat ik geen donkerbruin vermoeden heb, maar ik ben benieuwd hoe ze het verwoord. “Dan heb je een superschoon huis, ieder dag ander eten en altijd sokken die bij elkaar horen.” Ik ben even stil. Ik voel me ineens een slechte moeder en waardeloze huisvrouw. Ik ben bang dat ze me met mijn eigen woorden gaat overtuigen en iets gaat zeggen in de trant van: Je kunt alles worden wat je wil. “Mama?” ze kijkt me lief met haar grote poppenogen aan. In gedachten beloof ik direct plechtig elke dag te schrobben.
“Ik vind twee verschillende sokken veel leuker!” 

Titelfoto: Polina Zimmerman – Pexels

Pssst, word jij ook zo blij van dit goede nieuws?

Help ons om nog meer goed nieuws te maken. Je kan hier doneren. Ook kleine beetjes helpen.

Doneer direct

 

+6

Deel dit bericht op Social Media


Vond je dit een leuk bericht? Schrijf je dan in voor onze nieuwsbrief!

Je ontvangt dan wekelijks jouw shot energie in je mailbox!
Continue Reading
Eefke Peeters

Ik schreef volgens mijn moeder eerder dan ik praten kon. Ik schrijf heldere teksten voor zowel online als offline media. Ik schrijf al ruim 18 jaar columns voor o.a. het regioplatform www.landvancuijk.nl. Daarnaast ben ik oprichter en eindredacteur van de Feel Good Glossy Vita Magazine. Ik heb in mei 2020 mijn eerste Kinderboek gepubliceerd: Stip. Over een verdrietig lieveheersbeestje met maar één stipje. Samen met mijn dochter Sira (13) heb ik mijn tweede Kinderboek Paul, de Slak gepubliceerd. Over een slakje dat zich nergens thuis voelt. Daarbovenop heb ik de twee liefste dochters van de wereld, drie schattigste hondjes die je ooit hebt gezien én de allerleukste man ooit aan de haak geslagen. Want sprookjes die schrijf je toch lekker zelf? ;)

Nog meer Column

  • Column

    Vorst regeert

    Door

    ‘Kan je wat frisse lentewijnen tippen?’ werd me gevraagd. Ik weet eerlijk gezegd niet of dit...

  • Column

    Aart Bol

    Door

    Ik heb twee dochters; Ella en Sira. Ik hoorde ‘Ella’ voor het eerst in Griekenland, waar...

  • Column

    Hoe klassieker, hoe slechter

    Door

    Begrijp me niet verkeerd. Ik ben gek op klassieke wijngebieden. Ik loop warm voor Bourgogne, Champagne...

  • Column

    Voor jou van mij

    Door

    Ik heb een eigen Feel Good Magazine en daarin schrijf ik altijd een aantal Feel Good...

  • Column

    Spelen met temperatuur

    Door

    Ik heb jarenlang wijndemo’s gegeven in een supermarkt. Ik stond dan aan een vrolijke eikenhouten ton...

To Top